Բոլորովին վերջերս ՀՑԹԻ հավաքչական աշխատանքները պսակվեցին Հայոց ցեղասպանությանն առնչվող նոր լուսանկարների հայտնաբերմամբ: Դրանցից մեկը գտնվեց Հայաստանի ազգային արխիվում պահվող ձեռագիր հուշագրության մեջ: Այն պատկերում է Ռաս ուլ-Այնի հայ տարագիրների համակենտրոնացման ճամբարը Սիրիական անապատում: Այն թվագրվում է 1915 կամ 1916 թթ. և դատելով լուսանկարի բովանդակությունից, թերևս, արվել է գաղտնի կերպով և անձը, ով արել է այդ լուսանկարը, չի ցանկացել բացահայտել լուսանկարելու իր գործողությունը: Լուսանկարում պարզորոշ կերպով երևում են Ռաս ուլ-Այնի ճամբարում հաստատված հայ տարագիրների վրաններն ու ինչքը: Լուսանկարի ներքևի հատվածում առկա է հետևյալ մակագրությունը. «Հայ տարագիրներու կարաւան մը Ռաս-իւլ-Այնի մօտ»:
Ռաս ուլ-Այնի տարագիրների ողբերգական ճակատագիրը հայտնի է: Նրանք գրեթե ամբողջովին բնաջնջվեցին 1916-ին Ռաս ուլ-Այնը վերածելով Հյուսիսային Սիրիայի ամենամեծ սպանդանոցներից մեկը Դեյր Զորի, Մեսկենեյի և Ռաքքայի հետ միասին:
ՀՑԹԻ լուսանկարային հավաքածուն համալրած մեկ այլ լուսանկար ներկայացնում է տեսարան Ռաքքայի հայ տարագիրների ճամբարից: Լուսանկարի հակառակ կողմում առկա է գերմաներեն մեքենագիր տեքստ. «Ռաքքայի հայկական ճամբարը» մակագրությամբ: Ամենայն հավանականությամբ այս լուսանկարն արվել է Օսմանյան կայսրության տարածքում գտնված գերմանացի զինվորականի կողմից:
Երրորդը եզակի ստերեոսկոպիկ լուսանկարային թողարկում է, որը պատկերում է Միջագետքում հայտնված հայ փախստականներին:
Նորահայտ այս լուսանկարները հայերի դեմ իրագործված ցեղասպանության բացառիկ վկայություններ են:
