Օսմանյան կառավարության կողմից իրականացված Հայոց ցեղասպանության փաստը հիմնավորվել է, ճանաչվել ու հաստատվել ականատեսների վկայություններով, օրեքներով, բանաձևերով և բազմաթիվ նահանգների ու միջազգային կազմակերպությունների որոշումներով: 1915թ. Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության մասայական կոտորածները որպես նախապես ծրագրավորված ու ամբողջությամբ իրագործված ցեղասպանական ակտ որակող փաստաթղթերի ամբողջական շարքը հսկայական է: Ստորև ներկայացված է Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչած կազմակերպությունների համառոտ ցանկը:


- Էլլի Վիզլ հումանիտար կազմակերպություն-9 ապրիլի, 2007

- Թուրքիայի Մարդու իրավունքների ասոցիացիա, Ստամբուլի մասնաճյուղ-24 ապրիլի, 2006

- Անցումային արդարադատության միջազգային կենտրոնի պատրաստած զեկույցը
  TARC-ի համար-10 փետրվարի, 2003

- YMCA-ի Եվրոպական դաշինք-20 հուլիսի, 2002

- Եվրոպական խորհուրդ, Պառլամենտական ասամբլեա, հռչակագիր-24 ապրիլի, 2001

- Մարդու իրավունքների լիգա-16 մայիսի, 1998

- Եվրոպական խորհուրդ, Պառլամենտական ասամբլեա, հռչակագիր-24 ապրիլի, 1998

- Ցեղասպանագետների ասոցիացիա-13 հունիսի, 1997

- Քուրդիստանի պառլամենտ Դերվեյի Վելաթ-24 ապրիլի, 1996

- Ամերիկայի հրեական համայնքների միություն-7 նոյեմբերի, 1989

- Ժողովուրդների մշտական դատարան, դատարանի որոշում-16 ապրիլի, 1984

- Եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդ-10 օգոստոսի, 1983

- ՄԱԿ-ի` փոքրամասնությունների պաշտպանության և խտրականությունների
  կանխարգելման ենթահանձնաժողով-2 հուլիսի, 1985

- ՄԱԿ-ի ռազմական հանցագործությունների հանձնաժողովի զեկույց-28, մայիսի, 1948

- ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի որոշում-9 դեկտեմբեր, 1948

Հայկազն Միհրդատ, ծնվել է 1864թ. Կ.Պոլսում, հասարակական-քաղաքական գործիչ, ազգային երեսփոխան, Պեշիքթաշի «Ահարոնյան ակումբի» նախագահ, Հայոց ցեղասպանության զոհ: